Często możemy płacić za metry kwadratowe mieszkania, których de facto nie posiadamy. Księgi wieczyste mogą zawierać nieprawdziwe informacje o powierzchni użytkowej mieszkań i nie ma sposobu ich weryfikacji.

Dotyczy to zarówno mieszkań z rynku wtórnego, którego powierzchnia została źle zmierzona, jak i lokali nowych. Notariusz do akt wpisuje to, co poda mu spółdzielnia lub deweloper.

Deweloperzy stosują dwie różne normy, wedle których dokonują obliczeń metraży. „Według jednej normy do powierzchni użytkowej mieszkania wlicza się ścianki działowe, które można zdemontować, czego nie robi się według drugiej z nich, natomiast pomiaru dokonuje się po położeniu tynków. Druga norma mówi zaś o stanie surowym.”

Gazeta Prawna twierdzi, że w takie sytuacji nie jesteśmy jednak bezradni. Możemy żądać obniżenia ceny mieszkania lub nawet odstąpienie od umowy.

W przypadku odkrycia po latach użytkowania niezgodności w metrażu, za który płacimy ze stanem faktycznym, możemy starać się o zwrot zawyżonego czynszu czy opłat za ogrzewanie. Roszczenia przeciwko zarządcy budynku można wytoczyć przez dziesięć lat od poniesienia kosztów. Poza roszczeniami o obniżenie ceny za mieszkanie oraz zwrot nadpłaconych rachunków właściciele mieszkań mogą także wystąpić o sprostowanie aktów notarialnych i wpisanie do nich faktycznego metrażu lokalu.

17 listopada 2009